Wpisany przez Joanna Pychińska | 16 kwietnia 2011

Gekony z rodzaju Rhacodactylus są jaszczurkami wszystkożernymi. Na wolności ich dieta składa się z drobnych bezkręgowców, miękkich owoców oraz soku drzew i nektaru. W niewoli mamy do wyboru kilka wariantów żywienia, które pokrótce spróbujemy omówić w tym krótkim artykule.

Pierwszy sposób opiera się tylko i wyłącznie na komercyjnej karmie Repashy’ego, która dostępna jest już w naszym kraju i jest stosunkowo niedrogim rozwiązaniem. Dieta ta zawiera już wszystkie niezbędne gekonowi składniki, zarówno odżywcze jak i mineralno-witaminowe. Karma jest pod postacią proszku i występuje w dwóch odmianach, jako jednoskładnikowa lub dwuskładnikowa, która to zawiera tzw. bazę oraz osobno smak. Posiłek przygotowuje się mieszając proszek z wodą w odpowiedniej proporcji. Ten sposób żywienia jest najbardziej odpowiedni dla początkujących terrarystów. Młodym gekonom karmę podajemy codziennie wieczorem, dorosłym osobnikom możemy podawać karmę co drugi dzień. Według producenta karmy, powinna ona być usunięta na drugi dzień, jednak z naszych obserwacji wynika, że niektóre gekony chętniej jedzą karmę, która stoi już ponad 24 godziny, jednak w tym wypadku należy upewnić się czy nie jest ona za bardzo wyschnięta i czy nie zaczyna pleśnieć. W takim przypadku należy ją bezzwłocznie usunąć z terrarium. W przypadku stosowania karmy nie ma konieczności podawania owadów. Jest to jednak dieta bardzo monotonna i po jej dłuższym stosowaniu zwierzęta mogą wykazywać niechęć do jedzenia.

Drugi wariant zawiera opisaną wyżej karmę oraz dodatek owadów. W przypadku takiego żywienia owady podajemy 1-2 razy w tygodniu. Nie dając tego dnia karmy lub dając jej mniejszą ilość. Owady przed skarmieniem powinny być odpowiednio żywione w myśl zasady „jesteś tym co jesz”. Ważne jest również obsypywanie bezkręgowców przed skarmieniem dodatkiem mineralno-witaminowym w przypadku częstszego karmienia nimi. W żywieniu gekonów najczęściej używanymi owadami są: świerszcze, karaczany, szarańcze, larwy moli woskowych, larwy mącznika młynarka. Należy mieć na uwadze że często dorosłe osobniki nie przejawiają już takiego dużego zainteresowania żywym posiłkiem jak to ma miejsce w przypadku młodych. W tym wypadku można z nich zrezygnować lub spróbować podać coś większego np. karaczany argentyńskie. Jedno o czym musimy pamiętać, to fakt że wielkość owada nie powinna przekraczać długości zawartej między oczami gekona. W przeciwnym wypadku może się skończyć problemami zdrowotnymi, łącznie ze śmiercią w wyniku udławienia. Gekony gargulcowe wolą większe bezkręgowce takie jak szarańcza czy też większe karaczany, jednak dość często zdarza się, że w ogóle nie interesują się żywym pokarmem. Najlepiej jest podawać owady pojedynczo obserwując czy zwierze jest jeszcze nimi zainteresowane, zostawienie większej ilości zwierząt karmowych w zbiorniku może zakończyć się pogryzieniem przez nie naszego podopiecznego.

Kolejną możliwością jest dołączenie do karmy oraz owadów kolejnego składnika diety jakim są owoce. Nie należy stosować owoców cytrusowych (organizm gekonów nie radzi sobie z nadmiarem kwasu cytrynowego), awokado oraz nadmiernych ilości bananów, gdyż mogą powodować problemy z wchłanianiem wapnia. Polecane owoce to gruszki, jabłka, brzoskwinie, mango, morele, figi, papaja, nektarynki oraz banany (jak już wspomniano nie należy stosować ich nadmiernych ilości). Owoce należy zmiksować i podawać jako papkę do której można dodać również niewielką ilość karmy Repash'ego. Można stosować również deserki owocowe przeznaczone dla dzieci jednak przed podaniem należy przeczytać skład i upewnić się czy nie zawierają owoców cytrusowych, awokado czy też cukru lub innych substancji słodzących.

Czwarty wariant zakłada całkowitą rezygnację z komercyjnej karmy i karmienie jedynie „naturalnymi” rzeczami, takimi jak bezkręgowce, owoce (w postaci zmiksowanych owoców lub deserków owocowych dla dzieci), miód. W przypadku wyboru tego rodzaju żywienia należy pamiętać o bezwzględnej konieczności suplementacji preparatami mineralno-witaminowymi. Dla osoby początkującej jest to najtrudniejszy sposób i najbardziej czasochłonny.